Katarzyna Aragońska

Brak wersji przejrzanej

Katarzyna Aragońska, wg nadwornego malarza Henryka VIII, Michaela Sittow (ok. 1502)

Katarzyna Aragońska (ur. 16 grudnia 1485 w Alcalá de Henares, Hiszpania, zm. 7 stycznia 1536 w Kimbolton, Cambridgeshire, Anglia) - najmłodsza córka Izabeli i Ferdynanda II z Kastylii i Aragonii. Królowa Anglii.

Żona księcia Walii - Artura Tudora w latach 1501-1502. Po jego śmierci i kilkuletnich negocjacjach pomiędzy Ferdynandem II i Henrykiem VII, w 1509 roku wyszła dzięki dyspensie papieskiej za mąż za jego brata Henryka VIII. Wkrótce urodziła syna, jednak niemowlę zmarło po dwóch miesiącach. Jedynym dzieckiem Katarzyny i Henryka VIII, które przeżyło ciążę i okres niemowlęcy była urodzona w lutym 1516 roku księżniczka Maria, późniejsza królowa Maria I Tudor. Jako że Katarzyna nie miała z Henrykiem VIII męskich potomków, a papież nie zgodził się na unieważnienie tego małżeństwa, w 1534 roku król zerwał z Rzymem i ogłosił się głową angielskiego kościoła narodowego.

[edytuj] Sprawa unieważnienia małżeństwa

Katarzyna twierdziła, iż nie skonsumowała swego związku z Arturem (co było mało prawdopodobne, jeżeli wierzyć relacjom dworskim). Jednocześnie prawo biblijne zakazywało "brania wdowy po bracie" (a zwłaszcza, jeżeli nie była już dziewicą).

Katarzyna Aragońska (1525)

Król Henryk VII, ojciec Henryka VIII i założyciel dynastii Tudorów, pragnął, aby Henryk poślubił ją jednak dla przypieczętowania przymierza z Hiszpanią. Nie bez znaczenia był motyw finansowy - w wypadku odesłania jej musiał zwrócić połowę dużego posagu i oddać ziemię w Anglii, co nadszarpnęłoby finanse królestwa. Po śmierci ojca Henryk VIII poślubił więc Katarzynę, przyjmując, iż jej małżeństwo ze starszym bratem nie zostało skonsumowane. Na wszelki wypadek papież wydał specjalną dyspensę. Stosunki między Henrykiem i Katarzyną układały się nie najlepiej, nie tylko ze względu na brak męskiego potomka. Dla Katarzyny ważne były przede wszystkim interesy rodzinnej Hiszpanii (w listach do swego ojca, króla Ferdynanda Aragońskiego, pisała nawet o Anglii jako o "lennach WKM"), co szkodziło polityce króla Anglii, jej męża.

Po wielu latach pożycia Henryk postanowił unieważnić małżeństwo z Katarzyną. Niestety, papież nie udzielił mu na to zgody, dlatego też ogłosił się on głową kościoła w Anglii, a więc de facto uniezależnił się od władzy papiestwa. W konsekwencji umocniło to władzę króla. Po ślubie Henryka z Anną Boleyn Katarzyna do końca życia przebywała w areszcie domowym.

[edytuj] Ciekawostki

Kiedy Katarzyna zmarła i balsamowano jej zwłoki, okazało się, że jej serce jest sczerniałe. Przez długi czas uważano, że przyczyną jej śmierci było otrucie (z ręki Anny Boleyn lub samego króla). Dzisiejsi eksperci medyczni uważają jednak, że był to rak, o którym wówczas niewiele wiedziano. Jest to bardzo możliwe, gdyż stosowała ona nikotynę, którą polecił jej Jean Nicot jako środek uspokajający. 22 lata później córka Katarzyny, Maria, również zmarła na raka (lub na puchlinę wodną).
Znana jest opowieść, według której Henryk wyspowiadał Katarzynę przed ślubem, co miał uczynić bez jej wiedzy.
Po rozwodzie była tytułowana księżną-wdową Walii.
Jej grób znajduje się w katedrze w Peterborough (środkowowschodnia Anglia).