Faruk I

Brak wersji przejrzanej

Faruk I – oficjalne zdjęcie ślubne z 1938 roku

Faruk I (arab. فاروق الأول = Fārūq al-Awwal; ur. 11 lutego 1920 w Kairze, zm. 18 marca 1965 w Rzymie) – przedostatni król i ostatni faktyczny władca nowożytnego Egiptu, syn króla Fuada i królowej Nazli Sabri, brat księżnej Fauzii – pierwszej małżonki irańskiego szacha Mohammada Rezy Pahlawiego. Oficjalny tytuł: Jego Wysokość Faruk I z łaski Boga Król Egiptu i Sudanu, Suweren Nubii, Kordofanu i Darfuru.

Spis treści

1 Życiorys i rządy
- 1.1 Odsunięcie od władzy
2 Małżeństwa i potomkowie

[edytuj] Życiorys i rządy

W październiku 1935 roku został wysłany do Akademii Wojskowej Woolwich w Londynie, gdzie miał odebrać wykształcenie oficerskie. Kiedy jednak w kwietniu 1936 roku zmarł król Fuad, Faruk wrócił do Egiptu i w wieku szesnastu lat wstąpił na tron.

Podobnie jak jego ojciec Faruk odrzucał ustrój demokratyczny, oficjalnie panujący w kraju od 1922 roku. Zapowiedział wprawdzie reformy socjalne, jednak nigdy ich nie wprowadził. Z powodu nieudolnych i nepotycznych rządów i osobistego bogacenia się kosztem narodu początkowo popularny król szybko stracił poparcie ludności. Dodatkowo jego niewłaściwe decyzje polityczno-gospodarcze pogłębiły kryzys ekonomiczny, jaki nastał w kraju po II wojnie światowej.

W polityce zagranicznej okres rządów Faruka I odznaczał się przede wszystkim konfliktem z Wielką Brytanią. Chociaż na mocy umowy z 26 sierpnia 1936 roku ograniczono wojskową okupację Brytyjczyków do obszaru Kanału Sueskiego, to jednak w czasie II wojny światowej Brytyjczycy znów zajęli cały Egipt. Dopiero w 1946 roku doszło do wycofania wojsk Wielkiej Brytanii.

W latach 1948-1949 egipskie wojska wzięły udział w wojnie palestyńskiej przeciwko Izraelowi i poniosły poważne straty. Tylko Strefa Gazy dostała się pod egipską kontrolę.

Z powodu rosnącej korupcji Furuk I został 23 lipca 1952 roku odsunięty od władzy w wyniku wojskowego zamachu stanu pod przywództwem Muhammada Nadżiba i Gamala Abdela Nassera. Król został zmuszony do abdykacji na rzecz swojego półrocznego wówczas syna Fuada II, wkrótce potem także zdetronizowanego. Małoletniego króla reprezentowała przez pewien czas w kraju rada regencyjna pod przewodnictwem księcia Muhammada Abdula Moneima. Sam obalony król Faruk udał się na wygnanie do Włoch, gdzie mieszkał aż do śmierci. Jego ciało przywieziono z powrotem do Egiptu i tam pochowano.

[edytuj] Małżeństwa i potomkowie

Król Faruk I z królową Faridą i księżniczką Farial ok. 1940 r.

Faruk I był według oficjalnych źródeł dwukrotnie żonaty.

Pierwsze małżeństwo z Faridą (ur. jako Safinaz Zulfikar) zostało zawarte 20 stycznia 1938 roku w Kairze. Z tego związku urodziły się trzy córki:

Małżeństwo zakończyło się rozwodem 17 listopada 1948 roku.

Z drugiego małżeństwa z Nariman Sadek, zawartego 6 maja 1951 w Kairze, urodził się syn i następca tronu Fuad II. Małżeństwo zakończyło się rozwodem 2 lutego 1954 (po odsunięciu króla od władzy).

Włoska śpiewaczka operowa Irma Capece Minutolo wyznała w wywiadzie w 2005 roku, że król Faruk poślubił ją "zgodnie z islamską tradycją". Nie zostało to jednak potwierdzone.

p • d • e

Władcy i prezydenci Egiptu